Op donderdag 24/11 startte het schema voor de 30 km in Schoorl. 5 Trainers en meer dan 40 enthousiastelingen gaan zich voorbereiden op deze loop. Spannend, uitdagend. Deze week intensief getraind: op dinsdag 10 x 400 meter, 12 km per uur. Er wordt ons door Cees wat extra informatie gegeven over de soort training, het doel ervan en hoe we het moeten doen. Op donderdag lopen we met Bert 4 x 2000 meter, 12 km per uur, tussendoor 400 meter "rust". Een pittige training waarin je loopt met zuurstofschuld. Een uitleg die de vaste groep 3 leden al regelmatig gehoord hebben! De 400 meter rust is om te herstellen, maar rust is dan stevig doorlopen, want die lactaten verdwijnen door te bewegen. Opvallend dat de groep dinsdag heel groot was, en donderdag een stuk kleiner. Zouden "ze" geschrokken zijn van de intensiviteit...of lag het aan het weer? Ik vermoed het laaste: want vandaag (zaterdag 03/12) is slechts een kwart van de groep naar Johanneshof toegekomen. Gelukkig waren er genoeg uit andere groepen zodat we alsnog met een behoorlijk clubje kunnen starten. Oh maar wacht: waar is Bert? Komt hij nou wel of niet? Wie heeft hem gezien? Ja, hij was bij AVZaanland gesignaleerd, maar blijkt een sluiproute genomen te hebben...
Groep 3(0) kan dus toch starten met trainer. Een paar door de wol geverfde lopers adviseren de oranje route te nemen, omdat die meer in de luwte ligt, met het idee dat je onder de bomen droger zou lopen ;-) Misschien is dat wel zo, maar de bospaden zijn door al die regen zo zompig: een en al prut.
We lopen in een rustig tempo, om - zo legt Bert ons uit - de 3e energiebron aan te spreken: de vetreserves. Dit betekent niet harder dan 10 km. Loop je dan nog te hijgen, dan nog langzamer.
Of het nu komt dat mijn vetreservers ver onder de 10 km liggen of dat het komt van het borrelen bij de buren de avond ervoor: mijn benen voelen aan als pap. Aangepast aan de bospaden :-)
Na de oranje route, doen we ook nog maar de gele route. Marcel en Maurice staan hun plekje af aan Marijke (die met haar groepje de 6,5 km gelopen had) en zo verbranden we ook de laatste beetjes 'vet', met Benjamin, Pim, Jack, Jan, Elisa, Richard, Bob en Bert. Onderweg blijkt dat M&M het juiste besluit hebben genomen: we krijgen toch een hoosbui over ons heen!!! Gelukkig niet te lang, net genoeg om beetje af te koelen ('k had voor me gevoel een enorm rood hoofd). Marijke en ik sluiten de rij en komen moe en voldaan weer aan bij de P plek, waar de rest ons binnenhaalt alsof we een heuse wedstrijd gelopen hebben. Die Jack altijd positief!
We doen nog wat cooling down rek/strek oefeningen, waarbij Bert zijn taal ietwat teveel aanpast aan de mannen... Hoe kunnen wij als vrouw nu vooraf hangen en het klokkenspel heen en weer laten bewegen? Toch wat vrouwonvriendelijk: daar moeten we de komende weken nog wat aan doen!
Na weer droge kleren aangetrokken te hebben, drinken we nog een echt goede warme kop thee en wensen we elkaar weer een goed weekend. Wat mij opvalt dat wanneer je loopt voor zo'n uitdagend doel, dat je de training toch anders ervaart. Bij elke dip hoorde ik mezelf zeggen: kom op, niet zeuren, 4 x 2000 m kun je vergelijken met 4 x 7,5 km = 30. Dus ja, die laatste ronde van 2000 m is zwaar maar die laaste 7,5 van Schoorl ook ! Hoewel Monique wist te vertellen dat je de laatste 3 km wel omlaag loopt :-D. En zo ook vandaag: ondanks mijn minder welwillende benen, toch ook nog de gele route gelopen, want ja: voortijdig stoppen is straks ook geen optie.
En wegblijven vanwege het weer, was niet nodig: het valt altijd mee!!!
Eenmaal thuis gekomen, wacht er nog een klus!
gr, Marjoleine
0 reacties:
Een reactie plaatsen